Parktaki bir çocuğun akranlarına katılmak yerine bir tekerleğin dönüşünü dakikalarca izlediğini görseniz aklınıza ne gelir? Bu bir kopukluk değil, dünyayı kendi ritmiyle keşfetme biçimi. Kimimiz göz temasıyla, kimimiz ise dürüst ve somut kelimelerle bağ kurarız. Farklı işleyen zihinleri bir kalıba sokmaya çalışmasak dünya nasıl bir yer olurdu?







