Samael

Also spelled Smil, Samil, or Samiel.

He’s an archangel in Talmudic & post-Talmudic tradition. He’s a figure who is the accuser or adversary (Satan in the Book of Job), seducer, & destroying angel (in the Book of Exodus).

Although many of his functions resemble the Christian idea of Satan, to the point of being sometimes classified as a fallen angel. He’s not necessarily evil, since his functions also result in good, like destroying sinners.

In Midrashic texts, he’s considered to be a member of the heavenly host, often with grim & destructive duties. 1 of Samael’s most significant roles in Jewish lore is that of the main angel of Death & the head of satans. He appears frequently in the story of the Garden of Eden & engineered the Fall of Adam (& Eve) with a snake in writings, during the Second Temple period. However, the serpent isn’t a form of Samael. But a beast he rode, like a camel.

In a single account, he’s also believed to be the father of Cain. As well as the partner of Lilith.

In early Talmudic & Midrashic literature, he hasn’t yet been associated with Satan. Only in later Midrashim is he given the title “head of satans.”

As a guardian angel & prince of Rome, he’s Israel’s archenemy. By the beginning of Jewish culture in Europe, Samael had been established as a representative of Christianity due to his identification with Rome.

In some Gnostic cosmologies, Samael’s role as a source of evil became identified with the Demiurge, the creator of the material world.

Samael was 1st mentioned during the Second Temple period & immediately after its destruction. He’s 1st mentioned in the Book of Enoch, which is a part of the Jewish apocrypha, along with other rebellious angels. In 1 Enoch, he’s 1 of the Watchers who descended to Earth to have adult spicy time with human women. Although he’s not their leader. Samayaza is their leader. (A post about Samyaza is coming soon. Research on him is ongoing, right now.)

In the Greek Apocalypse of Baruch, he’s the dominant evil figure. Samael plants the actual Tree of the Knowledge of Good & Evil. He’s then banished & cursed by God. To take revenge, he tempts Adam & Eve into sin by taking the form of the serpent.

He further appears as the embodiment of evil in the Ascension of Isaiah & is called by various names:

• Melkira, “King of evil/wicked.”
• Malkira/Malchira, “Messenger of evil.”
• Belkira, “Lord of the Wall.”
• Bechira, “Elect/Chosen of evil.”

The names Belial & Satan are also applied to him. He gains control of King Manasseh to accuse Isaiah of treason.

In Talmudic & Midrash, Samael’s role as an agent of evil is relatively marginal. From the 5th or 6th century onward, he becomes 1 of the most prominent among the demonic entities. Samael hasn’t been identified with the angel of Death in the Talmud.

In the Exodus Rabbah (the Exodus Midrash), Samael is pictured as the accuser in the heavenly court & tempter to sin, while Michael defends Israel’s actions. Here, Samael is identified with Satan. While “Satan” describes his function as an “accuser,” Samael is considered his real/proper name.

He also fulfills the role of the Angel of Death when he comes to take the body of Moses & is called the leader of Satan.

The title of “satan” is also applied to him in the Midrash Pirkei De-Rabbi Eliezer, where he was the chief of the fallen angels, & a 12-winged seraph. According to the text, Samael opposed the creation of Adam & descended to Earth to tempt him into evil.

Riding the serpent, he convinces Eve to eat the Forbidden Fruit. His role here might be inspired by the Islamic idea of Iblis, who refused to prostrate himself before Adam because he consists of fire & Adam merely of dust. This Midrash also reveals that Samael sired Cain with Eve.

In the smaller Midrash, he’s the ruler of Hell. Several sources (like Yalkut Shimoni) describe him as the guardian angel of Esau, relating him to Rome, the 1 who wrestled with Jacob, the angel who ordered Abraham to sacrifice Isaac, & a patron of Edom. Which makes sense because Esau was the “father” of Edom.

In Kabbalah, Samael is described as the “severity of God.” He is listed as 5 of the archangels of the world of Beri’ah. Among his portions are Esau, the people who inherit the sword & bring war; the goats & se’irim (demons); & the destroyer angel.

Both Samael & Lilith are major demons in earlier Jewish literature traditions. They don’t appear paired together until the 2nd half of the 13th century, when they’re introduced together. Lilith is a demon created alongside Adam. She wasn’t originally created as a demon. She morphed into a demoness down the road. She was originally created as Adam’s (1st) wife. Lilith then becomes Samael’s bride. With her, Samael created a host of demon kids, including a son, the “Sword of Samael” (or of Asmodai).

In the Kabbalistic work Treatise on the Left Emanation, Samael is part of the qlippoth (Qlippoth is the representation of evil/impure spiritual forces in Jewish mysticism), prince of all demons, & husband of Lilith. The 2 are said to parallel Adam & Eve being emanated together from the Throne of Glory as a counterpart. Asmodeus is also mentioned to be subservient to Samael & married to a young (or alternate), lesser Lilith.

In the Zohar (1 of Kabbalah’s principal works), Samael is described as a leader of the divine forces of destruction, part of the qlippoth. He’s mentioned again as the serpent’s rider. He’s also described as having mated with Eisheth Zenunim (a princess of the qilppoth); Na’amah (She originated from & is often mixed with another Naamah, sister to Tubal-Cain); & Agrat bat Mahlat (a demoness), all being “angels” of sacred prostitution.

It’s also said that the founder of Hasidic Judaism, Baal Shem Tov, summoned Samael to make him do his bidding.

Samael is also pictured as the angel of Death & 1 of the 7 archangels, the ruler over the 5th Heaven (This refers to 1 of the 7 firmaments, or physical layers, located above the open sky.) & commander of 2 million angels, such as the chief of all destroying angels. Think about the angel(s) who destroyed the Egyptians who didn’t have the lamb’s blood on their doorframes (Exodus 11).

In 3 separate Gnostic texts (found in the Nag Hammadi library), Samael is 1 of the 3 names of the Demiurge. He had 2 other names in these texts: Yaldabaoth & Saklas. After Yaldabaoth claims sole divinity for himself, the voice of Sophia (“wisdom,” the personification of wisdom) comes forth calling him Samael, due to his ignorance.

In Hypostasis of the Archons, Samael is the 1st sinner. The First Epistle of John calls the devil a sinner from the beginning. His appearance is that of a lion-faced serpent.

Make a one-time donation

Your contribution is appreciated.

Make a monthly donation

Your contribution is appreciated.

Make a yearly donation

Your contribution is appreciated.

An Inclusive Rather Than Exclusive Spirituality: Kirpal Singh and the Lesson of Nag Hammadi: https://santmatradhasoami.blogspot.com/2019/02/an-inclusive-rather-than-exclusive.html

#gnosis #spirituality #gnostic #gnosticism #naghammadi #naghammadilibrary #gnosticgospels

Why would a perfect God create an imperfect world?

Ancient Gnostics had a radical answer: He didn't.

The biblical creator was actually a flawed cosmic entity unaware of higher divine realms.

Discover the heresy that changed everything 🔥
https://www.ancient-origins.net/cosmic-rebellion-ancient-mystics-declared-creator-god-tyrant-00102332

#AncientOrigins #Gnosticism #AncientHistory #NagHammadi #ReligiousHistory #Demiurge #ForbiddenKnowledge #AncientMysteries

Het scheiden der wegen

Het is niet voor het eerst dat ik schrijf over het scheiden van de wegen van joden en christenen. Voor negentiende-eeuwse christenen was dat simpel: er was een Oud Verbond en omdat de joden Jezus van Nazaret niet hadden erkend als messias, was er een Nieuw Verbond, waarin de joden als verbondsvolk waren vervangen door de christenen. En voor joden was het ook al simpel: christendom was monotheïsme voor de export, maar niet het onversneden echte spul. Beide groepen – de negentiende-eeuwse christenen en de negentiende-eeuwse joden – claimden het tempeljodendom als hun eigen erfgoed en meenden dat de andere religie zich van de rechte leer had afgesplitst.

De geschiedenis van het christendom werd lange tijd eigenlijk even simpel voorgesteld. Ooit was er een zuivere kerk geweest, waar links en rechts aftakkingen van waren, met één orthodoxe stroming die in een rechte lijn vanaf de apostelen ging naar het eigen kerkgenootschap.

Al in de negentiende eeuw stond vast dat het complexer was. De Dode Zee-rollen en de publicatie van vroegchristelijke bronnen hebben dat bevestigd. Ik verzorg over deze materie weleens een cursus, en onlangs maakte ik daarbij het schema dat u hierboven ziet. Het is in deze vorm gemaakt door Kees Huijser, die wel vaker het grafische werk voor deze blog verzorgt. Ik beweer niet dat dit overzicht correct is; er is geen verband of lijn die niet ook anders kan zijn; maar het schema helpt om de stof te ordenen.

Pluriform jodendom

Helemaal links ziet u de situatie rond het jaar 150 v.Chr. In zijn Joodse Oorlog en Joodse Oudheden gebruikt de Joodse geschiedschrijver Flavius Josephus ongeveer dit moment om de stromingen te introduceren die volgens hem het normale jodendom vertegenwoordigen: de farizeeën, de sadduceeën en de essenen.

Het is plausibel dat deze drie stromingen ontstonden door het conflict dat ligt besloten in de Dode Zee-rol die bekendstaat als 4QMMT, “Enige werken der Wet”. Volgens een mogelijke interpretatie richtte de auteur zich tot hogepriester Jonathan, om hem te waarschuwen voor de eerste farizeeën (“Belialsoverleg”) en te brengen tot de juiste, vroeg-sadducese opvattingen. Toen de hogepriester niet akkoord ging, splitste de groep rond de auteur van deze brief zich van de sadduceeën af en vormde de groep van de essenen. Althans, dat is een mogelijk scenario, dat is gebaseerd op de aanname dat de Dode Zee-rollen door de essenen zijn geschreven. Dat is maar de vraag.

Als deze aanname correct is, zijn er ook meerdere esseense groepen geweest; de Dode Zee-rollen documenteren verschillen in opvatting en verschillende woonplaatsen. Ook de farizeeën waren verdeeld; vanaf het begin van de jaartelling waren er twee hoofdstromingen. De sicariërs, waarvan nogal eens wordt genegeerd dat ze ook niet-joodse leden hadden, waren overigens een farizese afsplitsing. De meeste joodse stromingen overleefde de ondergang van Jeruzalem in 70 niet.

Het scheiden der wegen

De Jezusbeweging kende ook twee takken, waarvan de joodse tak is vertegenwoordigd in de Didache (al zijn er andere interpretaties) en de niet-joodse in de brieven van Paulus en de evangeliën. Die zijn geschreven rond 70 (Marcus) en in de generatie er na. Er zijn geleerden die het evangelie van Johannes dan weer heel vroeg plaatsen en beweren dat dat “een game-changer” is, maar ik geloof er helemaal niks van. Ik noem het echter om nog eens te benadrukken dat het schema ook maar een vereenvoudiging is, ja een oververeenvoudiging.

Meer oververeenvoudiging: Jochanan ben Zakkai organiseerde het rabbinaat en baseerde zich daarbij op een van de twee farizese stromingen. Helemaal onwaar is het niet, maar het rabbijnse jodendom dat zo kwam te ontstaan, heeft bredere wortels dan alleen het farizeïsme. De optekening van de Mishna, een verzameling rabbijnse wijsheid, toont dat joods leven mogelijk is in een samenleving die niet joods is. Er zijn geen Joodse machthebbers, met andere woorden – een gevolg van de opstand van Bar Kochba. Na 136 na Chr. moest men achttien eeuwen wachten voor een nieuwe Joodse staat in het land van Israël.

Die Bar Kochba-opstand had een einde gemaakt aan de joodse christenen. Althans, daarvoor zijn aanwijzingen. Het is weer niet zo zeker allemaal. Wat wél zeker is, is dat op dat moment de rabbijnse joden en de christenen al uit elkaar aan het gaan waren. De door de Romeinse keizer Domitianus met ongebruikelijke hardheid geïnde belasting die bekendstaat als Fiscus Judaicus speelde daarbij een belangrijke rol, maar er waren meer factoren, waarover discussie bestaat.

Pluriform christendom

De andere, niet-joodse christenen waren verdeeld over allerlei oriëntaties en ideeën, die ik in dit schema achterwege heb gelaten. Egypte was een fabriek aan nieuwe opvattingen. In de tweede helft van de tweede eeuw organiseerde Eirenaios van Lyon het nieuwe geloof, en zijn opvattingen staan aan het begin van de proto-orthodoxie.

Er zijn op dat moment andere opvattingen. Montanisme, die het martelaarschap verheerlijken; gnostici, met een complexe mythe en eigen teksten, bekend uit Nag Hammadi. En er zijn nog meer opvattingen, die we niet altijd even goed kennen. De meeste mensen die Christus vereerden, deden dat in combinatie met de oude goden, en de scheiding van het langzaam groeiende rabbijnse jodendom was ook niet scherp. Over deze ideeën zijn we slecht geïnformeerd omdat latere, orthodoxe kopiisten dit materiaal zelden kopieerden. Soms, zoals in een hymne waarin Christus aan Apollo wordt gelijkgesteld, schemert er iets door.

De keuze van Constantijn

De bekering van Constantijn betekende dat het exclusivistische christendom (dat stelde dat als je Jezus vereerde, je hem als enige godheid aanvaardde en dus niet, zoals in de Oudheid gewoon was, de nieuwe god combineerde met de verering van de andere goden) de wind in de zeilen kreeg. Iets preciezer: binnen dit exclusivistische christendom steunde hij de proto-orthodoxe groep. Met het Concilie van Nikaia, dit jaar zeventien eeuwen geleden, werd dit de staatskerk van het Romeinse Rijk.

Was de proto-orthodoxie de belangrijkste groep binnen het derde-eeuwse christendom, en was Constantijns specifieke keuze daarom voorspelbaar? Of was de proto-orthodoxie een van de vele christelijke oriëntaties, en was zijn keuze persoonlijk? Ik voor mij denk het laatste, maar er zijn geleerdere mensen die denken dat het proto-orthodoxe christendom dominant was, en sommigen denken dat die dominantie begon met Eirenaios, anderen denken dat het al eerder het geval was.

Wat ik maar zeggen wil: dit schema is handig voor onderwijsdoelen, en wat mij betreft mag iedereen het gebruiken. Als je er maar bij zegt dat elk aspect discutabel is.

#4qmmt #constantijnDeGrote #didache #dodeZeeRollen #domitianus #eersteConcilieVanNikaia #eirenaiosVanLyon #essenen #exclusivistischeChristenen #farizeeen #fiscusJudaicus #flaviusJosephus #gnosis #jezusVanNazaret #jochananBenZakkai #jonathanDeMakkabeeer #messias #mishna #montanisme #nagHammadi #nietExclusivistischeChristenen #sadduceeen #scheidenDerWegen #sicariers

Who Created the Nag Hammadi Library? Where the Nag Hammadi Gnostic Scriptures Came From, by James Bean - blog entry: https://santmatradhasoami.blogspot.com/2025/10/who-created-nag-hammadi-library-where.html

#gnostic #gnosticism #naghammadi #naghammadilibrary #gnosticgospels #monks #Pachomius