Nigdy bym nie pomyślał, że moja podróż przez świat roślin baldaszkowatych (selerowatych, #apiaceae) doprowadzi mnie do świerzopu. Kto by pomyślał, że świerząbek bulwiasty to inaczej ten osławiony #świerzop!

Tylko kwiaty nie są bursztynowe. Możliwe, że #Mickiewicz po prostu gówno wiedział o roślinach.

#świerzop #litwoOjczyznoMoja #coToKurwaJestŚwierzop #chabaziowate #apiaceae #apioideae #scandiceae #ChaerophyllumBulbosum #chaerophyllum

Zdarto żagle, stér prysnął, ryk wód, szum zawiei,
Głosy trwożnéj gromady, pomp złowieszcze jęki,
Ostatnie liny majtkom wyrwały się z ręki,
Słońce krwawo zachodzi, z niém reszta nadziei.
Wicher z tryumfem zawył; a na mokre góry,
Wznoszące się piętrami z morskiego odmętu,
Wstąpił geniusz śmierci i szedł do okrętu,
Jak żołniérz, szturmujący w połamane mury.
Ci leżą na pół martwi, ów załamał dłonie,
Ten w objęcia przyjaciół żegnając się pada,
Ci modlą się przed śmiercią, aby śmierć odegnać.
Jeden podróżny siedział w milczeniu na stronie
I pomyślił: szczęśliwy, kto siły postrada,
Albo modlić się umié, lub ma z kim się żegnać.

Mickiewicz

#dzieńzwierszem
#Mickiewicz

...
Tam sięgaj, gdzie wzrok nie sięga;

Łam, czego rozum nie złamie:

Młodości! orla twych lotów potęga,

Jako piorun twoje ramię.

Hej! ramię do ramienia! spólnymi łańcuchy

Opaszmy ziemskie kolisko!

Zestrzelmy myśli w jedno ognisko

I w jedno ognisko duchy!...

Dalej, bryło, z posad świata!

Nowymi cię pchniemy tory,

Aż opleśniałej zbywszy się kory,

Zielone przypomnisz lata.

A jako w krajach zamętu i nocy,

Skłóconych żywiołów waśnią,

Jednym "stań się" z bożej mocy

Świat rzeczy stanął na zrębie;

Szumią wichry, cieką głębie,

A gwiazdy błękit rozjaśnią -

W krajach ludzkości jeszcze noc głucha:

Żywioły chęci jeszcze są w wojnie;

Oto miłość ogniem zionie,

Wyjdzie z zamętu świat ducha:

Młodość go pocznie na swoim łonie,

A przyjaźń w wieczne skojarzy spojnie.

Pryskają nieczułe lody

I przesądy światło ćmiące;

Witaj, jutrzenko swobody,

Zbawienia za tobą słońce!

Mickiewicz

#dzieńzwierszem
#Mickiewicz

L' #IA #AI veut qu'on lui parle en #polonais : la langue de #Mickiewicz est la meilleure pour les #prompts

AH 🤔🤔🤔
Après le #russe, il faudrait me mettre au #polonais ???

„tak, oczywiście”

https://fr.euronews.com/next/2025/11/02/lia-veut-quon-lui-parle-en-polonais-la-langue-de-mickiewicz-est-la-meilleure-pour-les-prom

Co #Mickiewicz miał na myśli pisząc:
Sam sobie sterem, żeglarzem, okrętem;

#ChatGPT: Słynny wers „Sam sobie sterem, żeglarzem, okrętem” pochodzi z wiersza Adama Mickiewicza „Nieznajoma podróżnemu” (znanego też jako „Pieśń IX” z cyklu „Nad wodą wielką i czystą”).

WTF?

ChatGPT: Masz absolutną rację — dziękuję, że to wychwyciłeś! 🙏
Wers „Sam sobie sterem, żeglarzem, okrętem” nie pochodzi z wiersza „Nieznajoma podróżnemu”, tylko z poematu „Pieśń XXIV (Nad wodą wielką i czystą)” z cyklu „Sonety krymskie” Adama Mickiewicza.
👉 Poprawny kontekst:
Pełny fragment brzmi:
„Nie dbam, co inni myślą o mnie,
Sam sobie sterem, żeglarzem, okrętem.”

ChatGPT: Okej — powiedzmy to wprost i spokojnie 🙂
Wers „Sam sobie sterem, żeglarzem, okrętem” pochodzi z utworu „Pieśń IX” z cyklu „Poezje Jana Kochanowskiego”, ale w tej formie, w jakiej go znamy, napisał go Adam Mickiewicz w wierszu „Nad wodą wielką i czystą” (czyli „Pieśń XXIV” z cyklu „Sonety krymskie”).

ZASŁONA

Gdy cię nie widzę, nie wzdycham, nie płaczę,

Nie tracę zmysłów, kiedy cię zobaczę;

Jednakże gdy cię długo nie oglądam,

Czegoś mi braknie, kogoś widzieć żądam;

I tęskniąc sobie zadaję pytanie:

Czy to jest przyjaźń? czy to jest kochanie?

Gdy z oczu znikniesz, nie mogę ni razu

W myśli twojego odnowić obrazu?

Jednakże nieraz czuję mimo chęci,

Że on jest zawsze blisko mej pamięci.

I znowu sobie powtarzam pytanie:

Czy to jest przyjaźń? czy to jest kochanie?

Cierpiałem nieraz, nie myślałem wcale,

Abym przed tobą szedł wylewać żale;

Idąc bez celu, nie pilnując drogi,

Sam nie pojmuję, jak w twe zajdę progi;

I wchodząc sobie zadaję pytanie;

Co tu mię wiodło? przyjaźń czy kochanie?

Dla twego zdrowia życia bym nie skąpił,

Po twą spokojność do piekieł bym zstąpił;

Choć śmiałej żądzy nie ma w sercu mojem,

Bym był dla ciebie zdrowiem i pokojem.

I znowu sobie powtarzam pytanie:

Czy to jest przyjaźń? czy to jest kochanie?

Kiedy położysz rękę na me dłonie,

Luba mię jakaś spokojność owionie,

Zda się, że lekkim snem zakończę życie;

Lecz mnie przebudza żywsze serca bicie,

Które mi głośno zadaje pytanie:

Czy to jest przyjaźń? czyli też kochanie?

Kiedym dla ciebie tę piosenkę składał,

Wieszczy duch mymi ustami nie władał;

Pełen zdziwienia, sam się nie postrzegłem,

Skąd wziąłem myśli, jak na rymy wbiegłem;

I zapisałem na końcu pytanie:

Co mię natchnęło? przyjaźń czy kochanie?

Mickiewicz

#dzieńzwierszem #Mickiewicz

Franciszek Kostrzewski's (1860) illustration - Pan Tadeusz

#Poland #Mickiewicz #PanTadeusz #Art #Literature #Culture #Heritage #Customs #MushroomHunting

Dzieckiem w kolebce kto łeb urwał Hydrze,
Ten młody zdusi Centaury,
Piekłu ofiarę wydrze,
Do nieba pójdzie po laury.
Tam sięgaj, gdzie wzrok nie sięga,
Łam, czego rozum nie złamie!
Młodości! orla twych lotów potęga,
Jako piorun twoje ramie!

https://tvn24.pl/swiat/indie-dziecko-zagryzlo-jadowita-kobre-st8576077
#mickiewicz #poezja #wiersz #wiadomości #wtf #jprdl