De Seine. Le Pont de Sevres is vele malen geschilderd door de meest consistente
impressionist van alle impressionisten: Alfred Sisley (1839-1899). De plaats is
beroemd door de porseleinfabrieken: de Manufacture nationale de Sèvres. Deze
brug is in 1963 vervangen door een nieuwe brug.
#impressionisme [https://mastodon.social/tags/impressionisme]
Edgar Degas stimuleerde sommige tijdgenoten om mee te doen met de tentoonstellingen van de impressionisten, die van 1874 tot en met 1886 in Parijs georganiseerd werden door de impressionisten zelf. Gustave Caillebotte was daar niet gelukkig mee. Zo deed in 1880 en 1881 Jean-Francois Raffaëlli (1850-1924) mee. Een criticus merkte al op: Raffaëli is eigenlijk geen impressionist. Raffaëlli's aandacht gaat uit naar de mens en de anekdote , niet naar de weergave van licht en kleur.
Een colorist pur-sang: Armand Guillaumin. Van meet af aan werkt hij met stevige kleurcontrasten en felle, complementaire, zoals hier paars (voorgrond) en geel (achtergrond). De auteur Joris-Karl Huysman schrijft: "Guillaumin is een kolorist, en wat voor één: een woeste. Zoals alle impressionisten brengt hij met klaarblijkelijke liefde de rook spuwende schoorstenen in beeld. Het schilderij was ooit eigendom van Dr. Gachet, die Guillaumin, net als Cézanne, goed kende.
De meeste impressionisten waren van huis uit welvarend. Armand Guillaumin (1841-1927) niet. Overdag werkte hij voor de spoorwegen. Schilderen kon alleen in de vrije tijd. Hij was een goede vriend Pissarro en Cézanne, die hij op de Académie Suisse ontmoet had. Hij stelde zijn werk op 6 van de 8 tentoonstellingen van de impressionisten tentoon. Op het Île Saint Louis hadden Guillaumin, Cézanne en Pissarro ateliers vlak bij elkaar en werkten ook regelmatig in elkaars gezelschap.
Ernest Rouart (1874-1942), zoon van de industrieel en schilder Henri Rouart, zou zijn vader opvolgen in het bedrijf en begon een opleiding tot wiskundige. Hij werd echter politicus verzamelaar en schilder. Les kreeg hij van Edgar Degas, de vriend van de familie, net als zijn vader. Hij trouwde in 1900 met Julie Manet, dochter van Berthe Morisot op dezelfde dag als Paul Valery met Jeannie Gobilard, het nichtje van Julie. Ernest schilderde in een post-impressionistische stijl.
Boezemvrienden: Edgar Degas en Henri Rouart. Zij hebben bij elkaar op school gezeten en dienden beide in de artillerie tijdens de Frans-Pruisische oorlog (1870-71). Iedere vrijdagavond dineerde Degas bij het gezin van de rijke industrieel en schilder Henri Rouart. Vele malen schilderde Degas zijn vriend. Degas probeerde in zijn portretten altijd meer te tonen dan de buitenzijde van een persoon. Dat maakt zijn portretten zo fascinerend.
Frédéric Samuel Cordey (1854-1911). Een onbekende impressionist én een goede vriend van August Renoir, die Dordey in aan aantal schilderijen vereeuwigd. Een voorbeeld is La Conversation uit (1879). Op zijn beurt schilderde Cordey zijn vriend Renoir terwijl die in een tuin aan het schilderen is. In 1877 exposeerde Cordey samen met de andere impressionisten in 6 rue Pelletier.
Vanaf 1872 ontvouwde zich een artistieke dialoog tussen Édouard Manet en Berthe Morisot. Een paar jaar eerder beschouwde Berthe Edouard als haar gids en artistieke geweten. De toets van beiden wordt losser, vloeiender en brutaler, vooral die van Berthe Morisot. Zij laat zelfs delen van het doek onbewerkt. Een paar jaar eerder was dat ondenkbaar.
1) Berthe Morisot, Marie Hubbard, 1874 , Museum Ordrupgaard 2) Édouard Manet, De Dame met de waaiers, 1873, Parijs, Musée d'Orsay
Iemand enige idee wie deze kunstschilder is? De handtekening is deels nogal onleesbaar. Waarschijnlijk: Gelderland/Overijssel
Michiel Kersten
Helma