Ik denk nog wel eens terug aan #GerardReve. Het was een heerlijk heerschap vergeleken met de mannen die nu het nieuws beheersen.
Over Reve, #AI en over wandelen #natuurlijk heb ik een #blog geschreven. Reve zou het een verhaaltje noemen meen ik.
Er zit ook nog een linkje in naar een amusant liedje dat ik eens schreef over Geertke de Rat.
Nu zou ik het woord rat niet meer pejoratief gebruiken uiteraard.

Zo, dan ga ik nu maar wateren, om met Reve te spreken.

https://speltblog.org/2026/03/02/ezels-kunnen-zonder-ai/

De Groene: ‘Derks heeft kunstige spagaat gemaakt’

Vandaag precies drie weken geleden verscheen mijn biografie Reinbert de Leeuw: mens of melodie bij uitgeverij Leporello in Amstelveen en deze mag zich verheugen in een uitstekende pers en dito verkoopcijfers. Gisteren was ik een uur lang te gast bij journaliste Petra Possel in het programma Kunststof op Radio 1. Zij zei het boek ‘van kaft tot kaft’ gelezen te hebben, een luisteraar mailde dat hij het boek ‘prachtig’ vond en dat het hem voortdurend naar de platenkast deed snellen om de beschreven muziek hernieuwd te beluisteren. Een musicus die veel met De Leeuw gewerkt had, mailde dat deze nu een keer veeleisend is en dat ik me niet te veel moet aantrekken van zijn oekazes tegen mijn boek.

Gisteren verscheen ook een twee pagina’s tellende bespreking in De Groene Amsterdammer van Bas van Putten. Hij schrijft onder andere: ‘Derks heeft een kunstige spagaat gemaakt. De schaduwzijden van een monomaan en explosief karakter worden niet verdoezeld, de harde kern van zijn verdiensten blijft onaangetast. […] Een van de sterkste punten van het boek, al denkt De Leeuw daar anders over, is dat het gaat over waar het volgens hem over moet gaan: muziek. […] Uitvoerig belicht Derks zijn identificatie met componisten waar De Leeuw, zelf ongelovig maar gevoelig voor het absolute, zich met maniakale onverbiddelijkheid voor heeft ingezet.’

Op woensdag 23 april ben ik te gast in een door  De Groene Amsterdammer en de Universiteit van Amsterdam georganiseerd debat over de hobbels van biografische onderzoek in Spui25. Ook Nop Maas, biograaf van Gerard Reve en Max Pam, criticaster van de biografie van W.F. Hermans zijn uitgenodigd. De avond wordt gepresenteerd door Margreet Fogteloo en Marja Pruis spreekt een column uit.

Morgen heb ik een interview met Guus Urlings van dagblad De Limburger/Het Limburgs Dagblad en op zaterdag 12 ben ik om 13.00 uur te gast in het Cultuurcafé van L1, dat live wordt uitgezonden vanuit de Maaspoort in Venlo.

A.s. dinsdag 8 april spreek ik van 15.00-16.00 uur over mijn boek met Robert van Altena in het programma Springvossen op AmsterdamFM. En met ingang van vandaag ben ik lid van Schrijver School Samenleving, een organisatie die door heel Nederland lezingen van auteurs organiseert.

En last but not least: vanavond signeer ik mijn biografie bij het concert van het Radio Filharmonisch Orkest in De Vrijdag van Vredenburg, dat live wordt uitgezonden op Radio 4. Ik sprak hiervoor met de sopraan Meagan Miller (liederen van Richard Strauss) en met de orkestpianist Stephan Kiefer (over Ravel en Debussy).

Naschrift 2022: Helaas zijn de gesprekken inmiddels offline gehaald.

#AmsterdamFM #BasVanPutten #Cultuurcafé #DagbladDeLimburgerLimburgsDagblad #DeGroeneAmsterdammer #GerardReve #GuusUrlings #Kunststof #L1 #LeporelloUitgevers #MargreetFogteloo #MarjaPruis #MaxPam #NopMaas #PetraPossel #Radio1 #ReinbertDeLeeuw #RobertVanAltena #SchrijverSchoolSamenleving #Springvossen #SSS #TheaDerks

Gedichtendag 2013

Omdat het vandaag Gedichtendag is, is het verleidelijk op deze plaats een mooi gedicht te citeren, en ik beken dat ik dat ook heb overwogen. Maar waarom zou ik me beperken tot één gedicht? Ik geef u er gewoon een stuk of twintig. En u kent ze allemaal, opdat dit geen esoterische blogpost zal zijn, maar een feest der herkenning.

Wat is poëzie eigenlijk? Er zijn, zoals bekend, twee categorieën:

Het verschil is dat sinterklaasgedichten rijmen moeten terwijl dit in de andere gedichten slechts een optie is. Daarin mag alles, en ik denk dat de beste definitie van poëzie die ik ooit hoorde was dat het gaat om een tekst met een ongebruikelijke bladspiegel.

Alles mag. Een gedicht hoeft niet mooi te zijn, al is het meegenomen als het dat wel is, zoals “De Dapperstraat” van J.C. Bloem. Een gedicht hoeft niet zwaar op de hand te zijn, al mag het soms best, zoals in “Pogrom” van Ed. Hoornik. Een gedicht hoeft geen originele gedachten te bevatten: Vondels “Kinderlijk” en Camperts “Het lied der achttien doden” staan bol van de clichés, maar weten in elk geval mij te ontroeren.

Alles mag. Gedichten mogen volkomen onzinnig zijn, zoals “De blauwbilgorgel” van C. Buddingh’. Gedichten mogen persoonlijk zijn, zoals in Slauerhoffs “In memoriam mijzelf”. Gedichten mogen onpersoonlijk zijn, zoals het opschrift op het monument op De Dam van Adriaan Roland Holst, dat overigens ook illustreert dat poëzie onbegrijpelijk mag zijn.

Alles mag. Een gedicht mag mensen op de kast jagen, zoals “De blijde boodschap” van Gerard Reve. Een gedicht mag politiek zijn, zoals de “Ballade van den katholiek” van Anton van Duinkerken. Een gedicht mag mensen in de lach doen schieten, zoals wordt bewezen door Multatuli’s gedichtje over Admiraal de Ruyter, de “Hongaarse rhapsodie” van J.M.W. Scheltema, de “Dodenrit” van Drs. P. en “Those were the days” van Ivo de Wijs.

Alles mag. Gedichten kunnen prachtige beelden oproepen, zoals in Luceberts “Visser van Ma Yuan”. Gedichten kunnen hun eigen overbodigheid beschrijven, zoals in Camperts “Vergeefs gedicht”. En gedichten kunnen – anders dan Komrij ons voorhoudt in de inleiding van zijn aanbevolen De Nederlandse poëzie van de negentiende en twintigste eeuw (1980) – de combinatie van God, Nederland & Oranje bevatten, zonder dat het daarmee meteen rommel wordt. “Een nieuw christelijk lied” is gewoon een van de indrukwekkendste gedichten uit ons taalgebied, punt uit.

Alles mag. Het is onwaar dat er een grens zou bestaan tussen poëzie en proza. Een van de beste gedichten uit de eenentwintigste eeuw is van de Amerikaanse dichter D.H. Rumsfeld. Het is geïmproviseerd en gesproken proza, maar het is ook poëzie. Een Nederlands voorbeeld van proza-poëzie haal ik uit Aan het volk van Nederland van Joan Derk van der Capellen tot den Pol, waarin hij schrijft over

Prins Willem de eerste van Oranje, een Duitscher, doch die hier veele goederen en dus vry wat te verliezen had”.

Het poëtische zit erin dat hier twee dingen worden gecombineerd die eigenlijk niet bij elkaar passen: “hij had veel goederen” en “hij had wat te verliezen”. Zoiets staat bekend als een zeugma, en het klassieke voorbeeld is dat van het café-veerhuis dat reclame maakte met de slagzin dat men koffie en over zette.

Het helpt om het jargon te kennen waarmee gedichten worden beschreven (hier is een handige lijst): niet omdat Gerard Reve’s “Altijd wat” mooier zou worden als je weet dat de woorden “gruwelijke majesteit” een oxymoron vormen, maar omdat je er mee leert begrijpen welke mogelijkheden een dichter zoal heeft. Anderen hebben al voor je nagedacht, doe er je voordeel van.

(Bonusgedicht)

#AdriaanRolandHolst #AntonVanDuinkerken #CeesBuddingh_ #DonaldRumsfeld #DrsP_ #EdHoornik #Gedichtendag #GerardReve #GerritKomrij #IvoDeWijs #JCBloem #JanCampert #JanSlauerhoff #JoostVanDenVondel #Lucebert #Multatuli #poëzie #RemcoCampert #Wilhelmus

Nee, je hoeft zijn boeken niet te verbranden, maar het kan bij tijd en wijle geen kwaad om weer eens vast te stellen wat een ongelofelijk gore klootzak Gerard Reve was.

En wat een ongelofelijk gore klootzakken zijn paladijnen toch zijn, die zich altijd maar weer beroepen op zijn hemelse ironie.

Een besmeuring van het woord ironie is het. En wat stinken dat soort mannetjes — want het zijn áltijd mannen — toch vreselijk naar kaas en natte hond.

#GerriEickhof #GerardReve

zou je tegelijkertijd de betovering verbreken.

Van Peeters-Nienhuis tonen we foto's uit het laatste jaar van het leven van schrijver Gerard Reve (1923-2006).

#gerardreve
3/4