Hodiaŭ mi faris patkukojn kun spinaco, plasto, kaj salviaj semoj. Ili estis bongustaj, sed mi aldonis iom tro da salo kaj plasto. La pasto ankaŭ iom tro gluiĝis al la pato kaj ŝiriĝis. Eble la pasto estis iom tro flua, aŭ eble mi ne enmiksis la farunon sufiĉe bone. Sekvafoje mi provos fari pli bone! 
Dankon, ke mi travivis hodiaŭon en sano. Dankon, ke mi havas amikojn, al kiuj mi povas turniĝi okaze de bezono. 
#lang_eo #danklibro #fotoj #kuirarto #kuirado #patkukoj #taglibro #vivo
Hodiaŭ mi iom forordigis restaĵojn post la kristnaska festado. Ankoraŭ sabate oni organizis ekstran feston. Mi ne malŝatas festojn, sed ĉio estu en bona mezuro… Verdire mi ĝojas, ke nun finfine estas iom da paco, kun nenio okazanta nek planita. 
Vespere mi faris macon. Mi uzis pli grandan proporcion de fagopira faruno ĉi-foje. Ĝi vere igas la paston pli disfalema komence, sed post eble dek minutoj da knedado, la pasto komencas kunteniĝi. Eble la ideala enhavo estas ĉirkaŭ 40 % da fagopira faruno (kaj la cereto estas tutgrena tritika faruno). Ĉiuokaze temas pri bongusta, komforta, kaj facila recepto, kaj do mi povas simple eksperimentadi plu. 
Mi elektis ĝin ankaŭ ĉar mia stomako ne estis tute kontenta, kaj mi manĝis ĝin kun la facile digestebla Teŝana fromaĝo. Kaj fermentintaj kukumoj. Mi ne certas, ĉu tiuj facilas al la stomako, sed por eventualaj problemoj mi havas mineralan akvon. 
Semajnfine mi ĝuis filman vesperon, kaj kompreneble devis preni akordan manĝaĵon! Do mi faris krevmaizon, varmigis kolaon, kaj prenis kringojn en ĉokolado. :gutkato_malsata_manĝilaro:
Ĉu ili estis tre bongustaj? Jes ja! 
Ĉu mi prenis tro da sukero kaj kafeino tiutage, longe ne povis ekdormi, kaj fartis iom malbone dum la sekvinta tago? Jes ja. 
Memoru ĉiam manĝi sukeraĵojn nur modere! Se vi ne mortos hodiaŭ, vi povos refoje manĝi ilin modere morgaŭ.
Antaŭ kelka tempo, mi faris patkukojn. Ĉi-foje ne la grandajn maldikajn, sed la dikajn malgrandajn. Ili estis bongustaj kaj malpli penigaj, ĉar oni facile povas fari plurajn samtempe. Eble mi farados ilin pli ofte.
Kun somero venas armeo de malamikoj de homaro. Amasoj da muŝoj kaj kuloj, pretaj disporti malsanojn kaj suĉi nian sangon. Ĉu ni havas ŝancon kontraŭ tiuj senfinaj kontraŭuloj? 
Dankinde, ni ne estas solaj. Printempo ne nur plimultigas la maliculojn, sed ankaŭ portas novan generacion de herooj, kiuj staros ĉe nia flanko en tiu ĉi eterna batalo. 
Bonvenu, amikoj, en la mondon, kaj dankon pro via helpo!
Mi refoje faris omletrizon. Ĝi estis bongusta, sed eble enhavis iom tro da sojsaŭco. Mi ankoraŭ devas perfektigi la guston. 
Ĉar @fanjo kaj @korren volis vidi mian komputilon, jen miaj komputiloj. 
La dekstran mi nomis Jado, kaj la maldekstran Vonnegut. Ne ĉar mi tiom amus personigi komputilojn, sed ĉar la operaciumoj petis min nomi ilin dum instalado. :gutkato_ŝultrumas_disokule:
Jado estas [Thinkpad X200] de Lenovo. Mi havas ĝin proksimume 8 jarojn, sed la modelon oni faris antaŭ proksimume 16 jaroj. Ĝi estas unu el la plej modernaj komputiloj kun datumtraktilo de Intel, kiu ankoraŭ kapablas starti sen malliberaj programoj. (Por tio mi uzas malnovan version de la starta programo [Libreboot], kiu ankoraŭ estis libera.) 
Domaĝe, la bildotraktilo de tiu ĉi peco ŝajnas dekomence rompita aŭ malbone instalita; ĉia grafika peno terure malrapidigas la komputilon, kaj necesigas restartigon por forigi tiun problemon. Mi ankaŭ devis jam kelkfoje anstataŭigi iujn partojn. Nuntempe mi uzas la komputilon precipe por skribado (verkado) kaj programado; ĝi tre taŭgas por tio, ĉar la klavaro ankoraŭ funkcias bone kaj estas tre komforta (kompare al plejparto de aliaj klapkomputiloj). 
La komputilo povas legi SD-kartojn kaj havas etan lampon super la ekrano, kiu povis lumi sur la klavaron, sed domaĝe ankaŭ tiu ne plu funkcias. Iuj personoj tre amas la ruĝan buleton meze de la klavaro, per kiu oni ŝovas la musmontrilon. Mi ne estas unu el tiuj personoj, ĉar ĝi dolorigas miajn fingrojn post iom longa uzado; sed krom tio ĝi estas sufiĉe oportuna. :gutkato_ĝengrimacas:
Vonnegut estas iu speco de [EliteBook 820] de [Hewlett-Packard]. Mi havas ĝin proksimume 4 jarojn, kaj la modelon oni faris antaŭ almenaŭ 7 jaroj. Entute, ĝi estas malpli mojosa kaj bezonas iujn malliberajn programojn por starti, sed ĝi estas pli potenca kaj ne havas rompitajn partojn. Nu, preskaŭ. 
Kiam oni tre penigas la komputilon, ekzemple per iu moderna, grafike postulema ludo, kiel [SuperTuxKart], ĝi verŝajne trovarmiĝas, ĉar centra parto de la klavaro ĉesas funkcii. Kutime ĝi reordiĝas post kelkaj minutoj, horoj, aŭ tagoj, aŭ se oni insiste premas la rompitajn klavojn. Por eviti tiun problemon, mi ŝoforas la aŭteton per klavoj, kiuj ne estas en centro de la klavaro. (Kaj mi ankaŭ ne penigas ĝin tiom longe nek ofte.) 
Sur ambaŭ komputilojn mi instalis la operaciumon Debian 12. Antaŭ kelkaj jaroj mi uzis la operaciumon Parabola, kiu estas derivaĵo de [Arch Linux], sed poste mi rimarkis, ke mi pli feliĉas, kiam aferoj funkcias, ol kiam ili novas kaj brilas. 
Kaj tiuj estas el mia vidpunkto la plej gravaj informoj. Se vi volus pliajn, ne hezitu demandi! 
#lang_eo #fotoj #klapkomputiloj #komputado #komputiloj #teĥnikaro #teĥniko #vivo
otfiriT 
Júbilo [Ĥubilo]
