Beñat Irasuegi Ibarra ⁂'Bande à part' (1964), 'The dreamers' (2003), eta gaur etxekoak eszena haiek gogoratzen.
«#Maitasuna da elkarrekin, kolektiboan bidea egitea, ezberdinak batu, izate kolektibo berria sortu eta harreman iraunkorrak eta gorputz kolektiboa zainduz, gauza txiki eta ederrenekin gozatzea»
Hau litzake maitasunari buruz nire definizio bat, Badiou, Epikuro, Rosa Luxenburg eta pentsamendu kooperatibistatik hartutako ideien sintesi txiki bat eginez. Balio dezala ere biko harremanetarako.
Irasuegitarron mezularitza taldeak «Fuente la Grana» du izena. Gaurtik Deltatxaten daukagu taldea. Migrazioa egin dugu 24 ordutan, gure ama klabea izan da batzuk protestarik ez egiteko 😅
Gure ama #DeltaChat-en dago, oso erraza egin zaiola esan dit, kafe baten bueltan egin dugu trantsizio prozesua. Berehala bidali dit inprimatzeko dokumentu bat. Gure aitak ere jarri du, oso haserre dago Duroven mezuarekin.
Gaur etxean bazkarian #DeltaChat-i buruz hitz egin diet etxeko bizikideei, plaza zaila da.
Badirudi gure taldea Telegrametik trantsizionatzea onartu dutela. Joango naiz kontatzen.
Egunotan 30 urte beteko dira Ruth bizikideak eta biok elkar hobeto ezagutzeko lehen zita egin genuenetik.
Ordutik gauza asko gertatu zaizkigu, gehienak onak, baina elkar zaintzeko konpromisoa iruditzen zait garrantzitsuena.
Ospatzeko planen artean, asteazkenean Miarritzera joango gara Benjamin Biolay entzutera, abesti hau adibidez gure etxeko soinu bandaren parte da:
Benjamin Biolay - Comment est ta peine ? (Clip officiel)
Gaur egun betea dut herrian: EH Bilduren Herriko Batzarra, semearen futbol partidua Touring KErekin, Vladimir lagun euskal-errusiarratekin 'Errusiako Haurrak' wikiproiektu pentsatzeko kafea, merienda ikastolaren baserrian txikiaren lagunekin...
Uste dut bazkaltzeko tartea falta zaidala nonbait 😅
Ebatzi dut, arrazoi askorengatik gehien emozionatzen nauen abestia hau dela:
https://youtu.be/3nxXrHZ2HL4?si=duThYUFFoJ5Cb6QN
Txikia nintzenean gurasoek asko entzuten zuten, bals bat dauka, dantzaren gorazarre egiten du, etxekoen roadtrip luzeetan asko entzuten dugu eta egunerokoen ereserki bihurtu da.
Franco Battiato - Voglio vederti danzare
'Jolastokia Altxu kalean (Gaztaño)'
https://commons.wikimedia.org/wiki/File%3AJolastokia_Altxu_kalean_%28Gazta%C3%B1o%29.jpg
Gure etxe ondoko jolastokia. Zenbat ordu eman ote ditugun bertan. Zein garrantzia gutxi ematen diogun egunerokoari, eta luzera funtsezko aldagaiak hor daude. Egunerokoaren tokiek iruditegia librean egotea merezi dute, gaztelu eta personaje publikoek bezainbeste.
'Il sol dell'avvenire'
https://it.wikipedia.org/wiki/Il_sol_dell'avvenire
Bart ikusi dugu etxekoek. Osotasunak ez nau bereziki emozionatu, baina baditu pasarte bikainak.
