Olympische Spelen

Het is de oudheidkundige nieuwscyclus. Elk jaar rond kerstmis is er weer dat stukje over de Ster van Betlehem. Elk jaar rond Chanoeka vinden de archeologen weer iets dat te maken heeft met de Makkabeeënopstand. Elk jaar vlak voor pasen lezen we weer wat “de” wetenschap zegt over de historische Jezus. Als het zo-en-zoveel jaar geleden is dat deze of gene gebeurtenis plaatsvond, komen er exposities: tweeduizend jaar na de slag in het Teutoburgerwoud, tweeduizend jaar na de dood van Augustus. En om de vier jaar herinneren journalisten zich plotseling dat de Olympische Spelen komen uit Griekenland en dat die Griekse herkomst altijd goed is voor een vet stukje.

De rest van het jaar is de Oudheid de irrelevante hobby van wereldvreemde types.

Ik ben niet de enige die daarmee moeite heeft. De Oudheid is om te beginnen ruim 365 dagen per jaar belangrijk en is bovendien belangrijk genoeg om niet te zijn onderworpen aan de toevalligheid van de nieuwscyclus. De Oudheid verdient het in de media serieus aandacht te krijgen.

Als het echter niet kan zoals het moet, moet het maar zoals het kan. Ik biecht op dat ik een landelijke krant heb getipt dat ze tijdens de Olympische Spelen in Rio iets zouden kunnen doen met de oud-Griekse sportfestivals. Ik hoopte dat de journalisten, als ze goede informatie kregen, zouden ontdekken dat oudheidkunde intellectueel interessanter is (of behoort te zijn) dan ze denken.

Ik biecht verder op dat we bij Ancient History Magazine ook hebben nagedacht over een manier om op de Olympische Spelen in te haken. Om mijn biecht compleet te maken: we hebben het ook gedaan.

De Griekse festivals zijn namelijk interessanter dan u denkt en we hebben geprobeerd dat te tonen. Om te beginnen waren er verschillende festivals: naast de spelen in Olympia waren er Pythische Spelen in Delfi, Nemeïsche Spelen in Nemea, Isthmische Spelen bij Korinthe en een hele reeks lokale spelen. Sport was maar één onderdeel van die festivals, die ook en misschien vooral een religieus karakter hadden. Daarnaast waren de vier grote spelen – Olympia, Delfi, Nemea, Isthmia – de plaats waar je toonde een Griek te zijn.

In het vijfde nummer van Ancient History Magazine hebben we vooral die andere kanten geprobeerd te belichten. Niet Olympia, maar de drie andere grote spelen, plus de lokale spelen van Rhodos en de spelen van het laatantieke Antiochië. (De werktitel van dit nummer was dan ook “nolympics”.) Naast de sport – hoe ging zo’n Griekse bewapende hardloopwedstrijd nou in zijn werk? – wilden we aandacht voor de religieuze aspecten, zoals het ontstaan van de Pythische Spelen, en de literatuur die de Grieken eraan wijdden, zoals de overwinningsoden van Pindaros.

Elk nummer van Ancient History Magazine heeft bovendien een niet-thematisch gedeelte. Ovidius, de Laokoöngroep en de stoïcijnse filosofie maken dus ook hun opwachting in ons vijfde nummer. Twee artikelen vormden een waagstuk: één over het hedendaagse DNA-onderzoek en een ander over de herkomst van de Indo-Europeanen. Dat vond ik zelf de leukste artikelen, want innovatieve methoden bewijzen dat de oudheidkundige disciplines intellectueel interessant blijven. Dat de redacteur artikelen leuk vindt wil echter niet zeggen dat de lezers dat ook vinden en daarom was ik blij met de positieve reacties die we er inmiddels op hebben gekregen.

De komende tijd cirkelt Ancient History Magazine naar de klassieke kern van de Oudheid. Momenteel werk ik aan het zesde nummer, dat is gewijd aan “Rome van de Twaalf Tafelen”. Die Twaalf Tafelen vormen het begin van de traditie van het Romeins Recht en het antwoord op de vraag “What have the Romans ever done for us?” Veel klassieker kan ik het u niet bieden. Los daarvan is de wereld waaraan de Romeinse geschiedschrijver Titus Livius zijn eerste vier, vijf boeken wijdt, ook in zichzelf de moeite waard.

In de tweede jaargang staan eerst nummers gepland over Nineve (de hoofdstad van Assyrië) en antiek voedsel. De Atheense democratie komt in nummer negen aan bod, gevolgd door het einde van de Oudheid, de Dode Zee-rollen, de rol van de Romeinse keizerin en de regering van Alexander de Grote. We hebben, zoals u merkt, ideeën genoeg en dat is ook niet zo vreemd, want de Oudheid is nu eenmaal een interessant én belangrijk tijdvak.

#Chanoeka #Makkabeeënopstand #OlympischeSpelen

[21:39] Joden vieren Chanoeka in Leeuwarden: 'Een klein lichtje, kan van grote betekenis zijn'

Terwijl Nederland bijkomt van de kerstdagen, viert de joodse gemeenschap nog volop het lichtjesfeest Chanoeka. Maar de lichtjes branden door ‘7 oktober 2023’ minder openlijk dan voorheen.

https://www.lc.nl/friesland/leeuwarden/Een-klein-lichtje-kan-het-verschil-maken-29325455.html

#Nederland #joodse #Chanoeka #7oktober2023

Het Joodse koninkrijk van de #Hasmoneeën, gegroeid na de #Makkabeeënopstand (#Chanoeka), hield zich staande tegen buitenlandse tegenstanders. Er waren ook binnenlandse vijanden.

https://wp.me/p1HkCZ-gfQ

Op de #Makkabeeënopstand, elk jaar in december herdacht met #Chanoeka, volgde de opbouw van het Joodse koninkrijk van de Hasmoneeën.

https://wp.me/p1HkCZ-gfJ

Una kandelika, dos kandelikas
Tres kandelikas, kuatro kandelikas
Sintyu kandelikas, sej kandelikas
Siete kandelikas
...To be continued!!

🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕎
#Hanukkah #Chanukkah #Chanoeka

Een vrijwel vergeten hoofdstuk uit de Joodse geschiedenis: hoe e #Makkabeeënopstand (elk jaar gevierd met #Chanoeka) voor de tweede keer werd onderdrukt.

https://wp.me/p1HkCZ-gfy

Een rebellie veronderstelt een rechtvaardiging. Die van de #Makkabeeënopstand (d.w.z. de achtergrond van #Chanoeka) werd achteraf bedacht en had vérstrekkende gevolgen.

https://wp.me/p1HkCZ-gfl