Escribir es fácil, pero no tanto

Ahora que he vuelto a las andanzas de los blogs –como conté en la primera publicación de este sitio–, he notado que me cuesta escribir más de lo que esperaba.

Me parece que cuando escribía en mi desaparecido blog se me hacía más fácil. ¿Será que mi capacidad de redacción ha empeorado con el tiempo? Quizás provocado por el exceso de redes sociales tipo Tuiter, lugares que no se caracterizan por el buen uso del lenguaje. También puede ser que en ese entonces no era algo que me importara tanto, y que ahora, con la edad, me haya vuelto más exigente. Realmente espero que sea esto último.

Lo que tengo muy claro es que quiero –y necesito– mejorar mis habilidades para llevar las ideas a lenguaje escrito.

Para que se hagan una idea, voy a contar brevemente el proceso que sigo para hacer una publicación.

• El primer paso es registrar los temas sobre los que me interesa escribir. Cuando aparece una nueva idea en mi cabeza, guardo una nota con el título y un breve resumen. Así voy acumulando borradores que algún día deberían convertirse en publicaciones.
• Al sentirme inspirado me pongo a desarrollar alguna de esas ideas sin preocuparme mucho por el formato, el orden o la redacción. Un proceso que es como “escupir” ideas directamente al teclado (o, más bien, al servidor del blog). Normalmente, esto me toma más de una sesión de escritura.
• Cuando considero que el artículo está completo, es decir, ya he desarrollado todas las ideas, lo leo con detención. Luego intento darle un orden más coherente a los párrafos y hago algunas correcciones de ortografía y redacción.
• Con el texto ordenado, comienza el interminable bucle de corregir la redacción, la puntuación, y la ortografía en general. Además reemplazo palabras muy repetidas.
• Tras innumerables repeticiones del paso anterior, logro que esté medianamente aceptable para ser leída por mis fans más incondicionales (mi abuelita y mi mamá). Entonces llega el momento de hacer clic en el botón “publicar”.

Creo que mis mayores debilidades están en el uso de conectores (tiendo a repetir siempre los mismos), la puntuación y la falta de vocabulario. Por otro lado, considero que la ortografía es uno de mis fuertes. De hecho, tengo una fijación casi obsesiva con la ortografía.

Jamás he estudiado formalmente escritura y redacción, más allá de lo que aprendí en el colegio. Me considero un lector medianamente bueno, no porque lea muchos libros, más bien porque leo una buena cantidad de artículos, columnas de opinión y reportajes. Esas han sido mis principales fuentes de aprendizaje. Uno de mis próximos desafíos será dedicarle tiempo al estudio más formal de esta materia.

En conclusión, puedo decir que escribir es fácil, pero hacerlo realmente bien, no tanto.

Antes de finalizar…

Si llegaste leyendo hasta aquí, valoro tu paciencia, y agradeceré si dejas en los comentarios algún consejo, tip o referencia a recursos que ayuden a mejorar mi capacidad de escribimiento en este blog.

Bonus Track: Learn to Fly – Foo Fighters

https://song.link/s/5OQsiBsky2k2kDKy2bX2eT

Estoy leyendo un libro de 1881, de un Ministro de Hacienda de la época, y es curiosa la evolución (o mejor dicho, transformación) del lenguaje castellano, viendo cómo en la época, la preposición "a", y la conjunción coordinada "o", llevaban siempre tilde sí o sí, cosa que sólo había visto en el segundo caso, de niño (años 90), cuando se trataba de números (para no confundir la "o" con un "0"); y hoy eso tampoco.

#ortografia

"""
Uwaga: od 1 stycznia 2026 r. nazwy mieszkańców piszemy wielką literą.
"""

Ciągle zmieniają tę ortografię, nadążyć nie idzie!

#ortografia #TIL

I've only recently discovered that on New Year's Day, Polish language underwent the biggest spelling reform in 90 years. Why is that relevant here? Rule 8c states that in names of public places, words like avenue, square, hill, park, bridge, and so on, but not ‘street’ are now capitalised. Which potentially changes names of stops, e.g. Wilson's park → Wilson's Park

#ortografia #spelling

Patch 2026 do języka polskiego. Zanim wyślesz dziś pierwszego maila, zaktualizuj słownik

Wolne się skończyło. Dziś 2 stycznia, więc wracamy do Slacka, Maila i Pages. Zanim jednak wyślesz pierwszy w tym roku raport lub wiadomość do klienta, upewnij się, że Twój „wewnętrzny autokorektor” pobrał aktualizację. Od wczoraj obowiązują nowe zasady pisowni, które wywracają do góry nogami to, co wbijali nam do głów w szkole.

Wszyscy czekamy na aktualizacje iOS-a, ale tym razem update dostała… polszczyzna. 1 stycznia 2026 roku weszła w życie wielka reforma ortografii zarządzona przez Radę Języka Polskiego. Zmiany są spore i – co rzadkie w biurokracji – w większości ułatwiają nam życie, likwidując nielogiczne wyjątki.

Oto ściąga oparta na oficjalnym komunikacie RJP, którą warto mieć pod ręką, żeby nie popełnić faux pas już w pierwszym dniu pracy.

1. Warszawiak, Krakus, Żoliborzanin – wszyscy z Wielkiej

To zmiana, którą zauważycie od razu. Do tej pory nazwy mieszkańców planet i państw pisaliśmy wielką literą, a mieszkańców miast i dzielnic – małą. Było to nielogiczne. Od teraz: Wszystkie nazwy mieszkańców terenów geograficznych piszemy Wielką Literą.

• Było: warszawiak, paryżanin, ochocianka.
• Jest (2026): Warszawiak, Paryżanin, Ochocianka, Mokotowianin. Piszemy z szacunkiem do lokalnego patriotyzmu!

2. „Nie” lubi się kleić (nawet bardziej niż myślałeś)

To największa rewolucja. RJP ucięła dylematy związane z partykułą „nie”. Od teraz:

• Imiesłowy: piszemy łącznie, bez wyjątków. Koniec z zastanawianiem się, czy to czasownikowe czy przymiotnikowe znaczenie.
  • Piszesz: nieoceniony, niepiszący, niepalący.
• Stopień wyższy i najwyższy: to nowość! „Nie” z przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym i najwyższym piszemy ŁĄCZNIE.
  • Piszesz: nienajlepszy (zamiast nie najlepszy), niemilszy, nienajlepiej. To koniec pewnej epoki w dyktandach.

3. Kupiłem Forda, a nie forda

Koniec z rozróżnianiem, czy piszemy o marce, czy o przedmiocie stojącym na ulicy. Od teraz nazwy marek i modeli wyrobów przemysłowych (aut, sprzętu) piszemy zawsze Wielką Literą.

• Piszesz: „Podjechałam czerwonym Fordem”, „Kupiłem używaną Teslę”.

4. Tech-rewolucja: „mini wieża” i „super pomysł”

Coś dla gadżeciarzy. Do tej pory przedrostki typu mini-, super-, eko- pisaliśmy łącznie z wyrazem (miniwieża). Od teraz RJP dopuszcza pisownię rozdzielną, jeśli te cząstki mogą funkcjonować jako samodzielne wyrazy.

• Możesz pisać: mini wieża (lub miniwieża), super pomysł, eko żywność, mega okazja. Oba zapisy są poprawne!

5. Plac Zbawiciela i Aleja Róż

Zmiana w przestrzeni miejskiej. Nazwy obiektów przestrzeni publicznej (poza słowem „ulica”) zyskują wielką literę na początku. Od teraz: piszemy Plac Zbawiciela (a nie plac), Aleja Róż, Park Kościuszki, Brama Warszawska, etc.

Czas zaktualizować nawyki

Zanim algorytmy w naszych iPhone’ach i Macach „nauczą się” nowych reguł (zwłaszcza tego pomysłu z łączną pisownią), minie chwila. Do tego czasu musimy polegać na własnej pamięci. Powodzenia w pierwszym dniu pracy.

A skoro już o pisaniu mowa, to skreślcie parę checkboksów w naszym Badaniu Czytelnictwa 2026, chcemy być jeszcze lepsi dla Was!

Pomóż nam rozwijać iMagazine – ruszyło badanie czytelnictwa 2026

Ten rok pożegnam jako białostoczanin, a przywitam jako Białostoczanin. W innych miastach będzie podobnie.

#jezykpolski #ortografia #bialystok

https://www.wirtualnemedia.pl/nadchodza-zmiany-w-pisowni-jezyka-polskiego-to-glebsza-reforma-niz-w-innych-krajach,7236549278559200a

Nochebuena.
Langostinos.
Un cuñado que opina de ortografía.

Justi observa, calla y recuerda que elegir las batallas también es parte del oficio.

👉 Nuevo artículo en la web de UniCo: https://www.uniondecorrectores.org/guia-rapida-de-ortografia-navidena-para-sobrevivir-al-cunado/

#Ortografía #Corrección #Navidad #Lenguaje