Berre #SV, #Raudt og #MDG røysta for å ta inn forbod mot stomvåpen i grunnlova.
#Høgre, #KrF, #Arbeidarpartiet og #Framstegspartiet er ganske ærlege på at dei ikkje vil ha eit forbod.
Spørsmålet er: kva har eigentleg skjedd med #Venstre og #Senterpartiet?
#norsktut #norskpolitikk #atomvåpen #fred
Stortinget sier nei til atomvåpenforbud: – Veldig trist
Eg kan ikkje forstå anna enn at det her er bra greier?
#helse #norskpolitikk #arbeidarpartiet #regjeringa
https://www.vg.no/helse/i/k0QvML/helsekrisen-regjeringen-legger-frem-kriseplan
Jeg kjenner at jeg, som medlem av Venstre, synes det er helt greit at dagens KrF ikke inkluderer dagens Venstre i sin tolkning av «sunn fornuft».
Det er spennande å sjå kor godt #Raudt har gjort det dei siste månadene. Ikkje sidan perioden før Russland sin krig mot Ukraina har partiet hatt så sterke målingar over tid.
Det er fleire ting som er verdt å merke seg her:
1) Partiet har ikkje tapt oppslutning på å framstå som den mest samarbeidsvillige aktøren på det raudgrøne laget.
2) Partiet gjer det spesielt godt i grupper som partia på den radikale venstresida ikkje har vore sterke i på 50 år, nemleg dei som ifølgje valforskaren Johannes Bergh står "lavest på rangstigen". Det dreier seg om både om tradisjonelle industriarbeidarar i distriktskommunar, men ikkje minst om ufaglærte og dei som jobbar på golvet i helsesektoren, samt dei som mottar trygd. Raudt treff altså ein del grupper som har ei viss likskap med dei som ofte røyster på Framstegspartiet.
3) Partiet viser at den radikale venstresida har mykje å tene på å spisse profilen sin. I mange år var det typisk at liknande parti, inkludert Raudt sjølv, heile tida skulle meine like mykje (og sterkt) om absolutt alt. Ein greidde aldri å prioritere, så for veljarane vart det eit inntrykk av at ein sjølv også måtte "meine noko om alt" for å kunne røyste på dei. Sånn er det ikkje lenger.
4) Raudt har greidd å byggje opp ein sterk organisasjon kor lokallaga har meir makt enn det som er vanleg i andre parti. Absolutt alle lokallag har forslagsrett og representasjonsrett på landsmøte i partiet. Den "utsilinga" ein ser i andre parti, er mindre til stades i Raudt. "Grasrota" har derfor mykje makt.
5) Partiet har fleire tillits- og folkevalte som er respekterte langt utover partiet sjølv. Der kor dei færraste no greier å nemne særleg mange representantar frå SV, er fleire av Raudt sine stortingsrepresentantar som har vorte sjølvsagte autoritetar på sine felt. Eg trur det her har vore avgjerande for at partiet no jamnt over er nærmast dobbelt så store som SV.
Da eg vart med i Raudt i 2011, var det så vidt over 1500 medlemmar. Om ein gjekk på eit møte i Trondheim (kor eg budde), møtte ein dei same folka som var på møte førre gong. Dei same folka møtte også når det var fylkesårsmøte. Det var stor jubel da ein omsider fekk eit nytt lag utanfor storbyen. I dag er partiet representert i eit tosifra kommunar her i storfylket Trøndelag, med tilhøyrande lokallag med jamn aktivitet. På landsbasis er det over 15 000 medlemmar, eit tal som framleis aukar jamnt og trutt.
Det her tyder altså at partiet er heilt annleis enn da eg vart med. Den gongen var vi gjerne enten unge radikalarar, progressive intellektuelle, eller folk med fortid i ML-rørsla. I dag møter ein eit langt meir representativt utval av "det store arbeidande folket" i Noreg, for å låne eit Gerhardsen-omgrep.
Openbert fører det her med seg vaksesmerter. Det blir gnisningar og rørsle når så mange nye medlemmar kjem inn og møter det som no er eit mindretal som i årevis har vore vant med å vera i eit bittelite og yttarleggåande parti. Likevel synst eg partiet har greidd å halde på sjela si, og framleis har eit godt og radikalt program basert på den norske røyndomen. Eg trur dessutan at det er mogleg at Raudt, SV og Miljøpartiet dei grøne kan spele kvarandre gode, og ikkje vegetere på kvarandre, slik mange har vore redde for. Eg meiner dessutan oppriktig at Raudt står i ein langt betre posisjon til å stele veljarar frå Framstegspartiet enn dei to andre partia der. Det er veldig synd at så mange ålreite folk i den norske arbeidarklassen no trur tilhøva i landet blir betre med gjengen der ved rattet.
#norsktut #norskpolitikk #sosialisme #politikk #allheimen #arbeidarrørsla #venstresida
Velgerne strømmer til Rødt: – Når ut til hele landet
Noen dager er det 𝘀𝘆𝘀𝘁𝗲𝗺𝗸𝗿𝗶𝘁𝗶𝗸𝗸 og 𝘀𝘁𝗿𝘂𝗸𝘁𝘂𝗿𝗮𝗻𝗮𝗹𝘆𝘀𝗲.
Andre dager er det bare å sette seg ned med kaffen, se ut av vinduet og huske på at det faktisk går bra.
HugByte er laget av én person, på østlandet, med for mye kaffe og for mange tabs åpne.
Ha en god dag. ☀️
Nokre gonger går politikken verkeleg i ring. Det her er eit ekko frå 1950-talet. Også den gongen var ein så uroa over at folk kunne vera så dumme og bakstreverske at dei busette seg i små kyst- og fjellssamfunn, når "all" kunnskap om samfunnsøkonomi heller tala for at folk burde bu i byar eller "vekstsenter" i distrikta.
Det her var utgangspunktet for #Arbeidarpartiet sin Nord-Noreg-plan, til dømes. Ein løyve store summar for å få folk til å forlate utkantane, og heller etablere seg i nye industristadar, kor staten gjerne stod for eigarskap og investeringar.
Heldigvis tok det er etter kvart slutt. Utover 1960-talet kom det ein ny generasjon som heller meinte at målsetjinga burde vera å gjera det attraktivt å bu på små stadar, mellom anna fordi det minka presset på storbyane, og fordi stordrifta med "vekstsenter" ikkje var så effektiv som skrivebordsteoriane la opp til. Denne endringa førte mellom anna til etableringa av distriktshøgskolar, utbygging av lokalsjukehus, gymnas, fagskolar, og mykje anna. Det er først frå 1960-talet at velferdsstaten når ut til oss i distrikta.
I tillegg fekk ein fleire næringspolitiske verkemiddel, mellom anna Distriktenes Utbyggingsfond, som sørga for særskilt næringsstøtte til bedriftar som ville etablere seg i distrikta. Samstundes fekk ein også lågare arbeidagjevaravgift i distriktskommunane.
Den nye distriktspolitikken var ein kjempesuksess. På 1970-talet gjekk minka faktisk folketalet i Oslo. Sentraliseringa var viast ikkje ei naturlov likevel.
Sidan har vi gått bort frå mykje av det her. Med høgrebølgja og den nyliberale transformasjonen av Arbeidarpartiet på 1990-talet vart det plutseleg "umoderne" å styre samfunnsutviklinga demokratisk. Marknadskreftene burde heller få fritt spelerom, uavhengig av kva konsekvensane vart for folk og land.
Det forskaren i artikkelen her tar til orde for, er på mange vis å gå tilbake til sentraliseringspolitikken på 1950-talet. Eg meiner det er heilt feil. Ein bør heller børste støv av distriktspolitikken som kom etterpå. Eg meiner ordninga med avskriving av studielån som Støre-regjeringa innførte etter påtrykk frå #Senterpartiet er ein god start. Vi treng fleire sånne tiltak.
#distriktspolitikk #norsktut #norskpolitikk
Forsker slår alarm: – Vi må slutte å prøve å redde hver eneste bygd
Kanskje Høyre på Stortinget skulle snakket med Høyre i Akershus sånn at de ikke stemte imot forslag 8 om solceller langs veier?
Merkelig argumentasjon fra Stoltenberg (som forøvrig ikke er valgt av folket til Stortinget) at det ikke er Kongen i København som bestemmer i Norge.
Selvsagt er det ikke det. Det er politikerne i Norge som bestemmer, men Stoltenberg og Støre viker unna. Det virker konfliktsky opp mot Vedum og Listhaug.
Hvis ikke Arbeiderpartiet kan ta debatten tror jeg de har abdisert som styringsparti.
#Klima og #natur rammes av all #politikk
Mens energiprisøkningene behandles som en akutt krise som rettferdiggjør umiddelbare og massive statlige overføringer, behandles #klimakrisen som noe langt mindre presserende, der vi har svært god tid til utredninger og andre utsettelser.
https://www.altinget.no/artikkel/klima-og-natur-rammes-av-all-politikk
#norskpolitikk #alltinget
Mens energiprisøkningene behandles som en akutt krise som rettferdiggjør umiddelbare og massive statlige overføringer, behandles klimakrisen som noe langt mindre presserende, der vi har svært god tid til utredninger og andre utsettelser, skriver spaltist Vigdis Vandvik.
Ivar Espås Vangen
Ivar Espås Vangen
Maja 🇳🇴
Andreas H. Opsvik 
HugByte
Marius Gundersen - mdg 🌻
Dag