5. Galibot, album "Calabase" - rewelacja. Pisałem już o tym zespole - to stosunkowo nowa francuska kapela blackmetalowa z wokalistką na pokładzie, którzy mniej idą w klimaty mistyczne, a bardziej w "miejskie", ale muzycznie nie jest to tzw. urban black metal, tylko dość melodyjne, szalone, natchnione granie, gdzie też praktycznie cały czas leci podwójna stopa, ale niekoniecznie blasty. Moje klimaty, ale jeśli ktoś szuka "szmatana", to go tutaj nie znajdzie.

Wyróżnienia:

- Abuser - wrocławski zespół thrash/death, który na razie niewiele wydał (mimo istnienia od 2018 roku), ale to, co słychać, to naprawdę solidna energia i agresja, w związku z czym warto ich mieć na uwadze. Tutaj nie ma pedału hamulca.

- Acolythus, album "Unearthly Kingdoms 'Neath Lifeless Stars" - singiel parę tygodnie temu bardzo pozytywnie mnie nastroił do debiutu tej fińskiej kapeli, aczkolwiek cała płyta jest nieco średniawa. Owszem, tam, gdzie jest typowy black, jest świetnie, natomiast są tutaj też nudnawe spokojniejsze fragmenty, które nie są nastrojowe i są takimi wypełniaczami. Nie jest to tak agresywna muzyka, jak mogłaby być, ona cały czas ma moc, ale jednocześnie włączony hamulec ręczny. I tak warto obserwować.

- Yoth Iria, album "Gone with the Devil" - nie jestem wielkim miłośnikiem tego zespołu, jakoś mi nie przypadł do gustu, podobnie jak cała grecka scena. Natomiast jest coś w tej płycie, co może nie sprawia, że od razu chce ją kupować, ale czuję się trochę oczarowany. Nie jest to standardowy black metal - dużo tutaj czystych wokali, trochę chórów i przede wszystkim epickość, ale nie ta pompatyczna, tylko taka... piękna. Trudno to wyrazić słowami, ale mimo że nie jest to muzyka moich marzeń, to jest tu coś, co "każe" jej słuchać.

(2/2)

@muzykametalowa #muzyka #Metla #MetalPany #BlackMetal