David Niven, Bond era lui

🛑Le sue imprese da commando dell’Intelligence militare 🇬🇧 translation on site 👇

@cinema @spettacoli @[email protected]

#cinema #DavidNiven #WWII #normandylandings #storia #Unocinema

https://boomerissimo.it/2024/10/10/david-niven-il-james-bond-per-davvero/

‘PLEASE DON’T EAT THE DAISIES’: A VIBRANT 1960s COMEDY. #DorisDay leads this funny 1960 comedy co-starring with #DavidNiven. #Comedy

https://rissiwrites.com/2026/04/please-dont-eat-the-daisies-vibrant-1960s-comedy.html

Oscars' biggest blunders - Will Smith slap to actress' horror fall to wrong winner announced

https://fed.brid.gy/r/https://www.mirror.co.uk/3am/celebrity-news/oscars-biggest-blunders-smith-slap-36870836

"Por regla general los bancos solamente prestan dinero al que demuestra que no lo necesita."

"Un mayordomo aristócrata" 🎩 (1957) de Henry Koster

#ScrewBall #DavidNiven #Filmin #comedia #50sMovies @TeLoDescribot

1 de marzo: David Niven (1910-1983) cumpliría 116 años. Fue #JamesBond en #CasinoRoyale ¡Felicidades, señor Bond!

#DavidNiven #Archivo007 #ClubArchivo007

Le Tour du monde en 80 jours

In 1870 maakte de Amerikaanse zakenman George Francis Train een wereldreis: van New York met de in 1869 voltooide transcontinentale spoorlijn naar Californië, over de Stille Zuidzee naar Japan, en vervolgens via Singapore naar de Indische Oceaan. Door het in 1869 geopende Suezkanaal bereikte hij de Mediterrane wateren, waarna hij in Parijs verstrikt raakte in het politieke geweld na de Frans-Duitse Oorlog, gevangen werd gezet en na bemiddeling door Alexandre Dumas (père) weer op vrije voeten kwam. Uiteindelijk kon hij via Londen terugreizen naar Amerika. Afgezien van de dagen in de gevangenis legde hij zijn reis om de wereld af in precies tachtig dagen.

Hij was niet de enige wereldreiziger. Heinrich Schliemann, die later beroemd zou worden als archeoloog, had in 1864 al eens zo’n reis gemaakt. Reisbureau Cook bood vanaf 1872 reizen rond de wereld aan. Maar er waren in die jaren natuurlijk slechts twee echte wereldreizigers: Phileas Fogg en Passepartout reisden van 2 oktober en 21 december 1872, zoals iedereen weet, in tachtig dagen om de wereld, plus één dag in de gevangenis. En Jules Verne heeft van hun denkbeeldige avonturen een geweldige roman gemaakt, die ik onlangs heb herlezen. Verne is de ideale auteur om je Frans op peil te houden.

Er is veel te prijzen aan Le tour du monde en 80 jours, of, zoals we in onze taal gewoonlijk zeggen, De reis om de wereld in tachtig dagen. Om te beginnen natuurlijk de geweldige plot, met een achtervolgende agent en de briljante ontknoping. Verne heeft ook twee verrukkelijke hoofdpersonages geschapen: de exuberante Passepartout, die een open boek is, en de flegmatieke en mysterieuze Fogg, wiens naam een woordspeling is op het Engelse woord voor mist. Hij combineert het ridderlijke traditionalisme van de gentleman met het toekomstgerichte optimisme van de wetenschap – als zo iemand niet inspirerend is, weet ik het ook niet meer. (De manier waarop David Niven het personage in de met Oscars overladen verfilming neerzet, als een autist, mist mijns inziens de essentie.)

En Jules Verne heeft een kwaliteit die in elk geval mij steeds aanspreekt: als alwetende verteller geeft hij voortdurend aanvullende informatie, zodat je als lezer weet dat je in goede handen bent. (Om deze reden lees ik ook graag Homeros of Dante. Ze weten gewoon alles.) En Verne neemt je serieus. Hij spreekt je aan alsof je dingen weet, zelfs als dat redelijkerwijs niet waar is. Educatie is immers mensen nét boven hun niveau aanspreken.

En natuurlijk: ja, dit is een boek uit 1872. Het vrouwelijke personage, Aouda, komt niet echt uit de verf. Ze dient vooral om de ridderlijkheid van de twee helden te laten uitkomen en om te zorgen voor een gelukkig einde. Zijzelf brengt de plot niet verder. Voordat het op zijn laatste benen lopende genre “bekend verhaal vanuit vrouwelijk perspectief opnieuw verteld” een cliché is, moet snel eens iemand De reis om de wereld in tachtig dagen eens vertellen vanuit het perspectief van Aouda. Vernes stof is spectaculair genoeg om opnieuw over te lezen en een Indiase Parsi ontbreekt nog in de Nederlandse letteren.

En ja, in dit boek uit 1872 dienen de exotische decors om het vernuft van enkele witte heren te laten uitkomen. Soms moet ik constateren dat Jules Verne weinig respect had voor niet-Europese volken, zoals wanneer we wel de naam vernemen van een olifant maar niet die van de mahout. Tegelijk is het vernuft van de Europese gentleman en diens valet universeel. Verne beweert nergens dat uitsluitend westerlingen zo goed in staat zijn zo veel moeilijkheden te overwinnen.

Kortom, een tof boek. Gewoon te lezen op Gallica. Aanrader. Wie dit niet leest is gek. En ook al is David Niven de verkeerde acteur, die speelfilm is eigenlijk ook best te pruimen.