"‘Debilitas mentis’. Het stond zwart op wit in het dossier dat ze jaren geleden onder ogen kreeg, opgeschreven door een arts voor een arbeidskeuring vanwege haar reuma. En ze wist best wat daarmee bedoeld werd. “Dat ik een debiel was”, verzucht Thea van Geleen-Moers, in 1943 geboren in het Stokstraatkwartier, de voormalige Maastrichtse krottenwijk.
Vanuit de zaal vol oud-bewoners, nabestaanden en vertegenwoordigers van de gemeente klinken afkeurende geluiden. “Ik heb lang gedacht dat ik niet normaal was. Dat heeft me jaren achtervolgd. Nog steeds trekken mensen hun neus op als ze horen waar ik geboren ben, alsof ik vies ruik.”
Bewoners werden uitgescholden voor ‘crapuul’, oftewel uitschot. Sociaal-geograaf en geestelijke Harry Litjens gebruikte in een rapport uit 1952 woorden als ‘asociaal’, ‘gedegenereerd’ en ‘zedeloos’ om inwoners te beschrijven. De gemeente saneerde in de jaren vijftig en zestig de wijk en stuurde hele gezinnen naar sociale huurwoningen in de buitenwijken, of naar een woonschool in de nieuwe wijk Ravelijn waar ze door maatschappelijk werkers en een kapelaan een gedwongen ‘heropvoeding’ kregen.
,.,..,.,
“Het is onmenselijk om als gemeente zo’n ontruiming te organiseren”, zegt socioloog Jeroen Moes van de Maastricht University.,.,.,
https://www.trouw.nl/binnenland/excuses-van-gemeente-maastricht-aan-oud-bewoners-krottenwijk-mensen-kregen-een-cijfer-om-aan-te-geven-hoe-asociaal-ze-waren~bf834ef4/
#armoede