Achilles
Also known as Ahilleus or Akhilleus.
In Greek mythology, Achilles was a hero of the Trojan War who was known as being the greatest of all the Greek warriors.
He’s the main character in Homer’s Iliad. He was the son of the Nereid named Thetis & King Peleus of Phthia (& famous Argonaut). He had a few nicknames: “Swift-footed,” “Breaker of men,” “Aristos Achaion” (Best of the Greeks).
Achilles was raised in Phthia along with his childhood companion Patroclus & received his education from the centaur, Chiron. In the Iliad, he was presented as a member of the mythical tribe of the Myrmidons. The Myrmidons are/were an ancient Thessalian tribe.
Achilles’ most notable feat during the Trojan War was the unaliving of the Trojan prince Hector outside the gates of Troy. Achilles’ death isn’t shown in the Iliad. Other sources concur that he was unalived near the end of the Trojan War by Paris, who shot him with an arrow.
Later legends (beginning with Statius’ unfinished epic Achilleid, written in the 1st century CE) state that Achilles was invulnerable in all of his body except for 1 heel. According to that myth, when his mother, Thetis, dipped him in the River Styx as an infant, she held him by 1 of his heels, leaving it touched by the waters & thus his only vulnerable body part.
Achilles was the son of Thetis & King Peleus of the Myrmidons. Zeus & Poseidon had been rivals for Thetis’ hand in marriage until Prometheus (the fore-thinker) warned Zeus of a prophecy (originally said by Themis, goddess of divine law) that Thetis would have a son who would be greater than his dad. For this reason, the 2 gods withdrew their affections & had her marry King Peleus.
There’s a story that tells an alternative version of events: In the Argonautica, Zeus’ sister-wife (his literal biological sister, whom Zeus married), Hera, refers to Thetis’ chaste resistance to Zeus’ advances. It points out that Thetis was so loyal to Hera’s marriage bond (with Zeus) that she rejected Zeus.
Even though Thetis was Nereus’ daughter, she was also raised by Hera. This further explains her resistance to Zeus’ advances. Zeus was BIG mad. Zeus decreed that she would never marry an immortal.
According to the Achilleid (written by Statius in the 1st century), when Achilles was born, Thetis tried to make him immortal by dipping him in the River Styx. He was left vulnerable at the part of the body by which she held him, his left heel/tendon.
In another version of the story, Thetis anointed Achilles in ambrosia & put him on top of a fire in order to burn away the mortal parts of his body. She was interrupted by Peleus & abandoned both dad & son in a rage.
In the Iliad, Achilles isn’t completely invulnerable. He gets wounded in Book 21. For the original Greeks, Achilles was terrifying not because he was magic. But because he was just better – faster, stronger, & more relentless than any mortal man.
The Paeonian hero Asteropaios, son of Pelagon, challenged Achilles by the river Scamander. He was ambidextrous. He threw a spear from each hand. 1 grazed Achilles’ elbow. Peleus entrusted Achilles’ education to Chiron.
Chiron lived on Mount Pelion & was known as the most righteous of the Centaurs. In some accounts, Achilles’ original name was “Ligyron,” & he was later named Achilles by his tutor, Chiron.
According to Homer, Achilles grew up in Phthia with his childhood companion Patroclus. Homer tells us that Achilles taught Patroclus what he himself had been taught by Chiron, including the medical arts.
Thetis foretold that her son’s fate was either to gain glory & die young, or to live a long but uneventful life in obscurity. Achilles chose the former & chose to take part in the Trojan War.
The pivot point of Achilles’ life is Patroclus. It’s highly debated about their relationship status – cousins, friends, or lovers. The intensity of Achilles’ grief suggests a relationship beyond a regular friendship. He fasted, wept over his body openly, & demanding their ashes be mixed together.
When Patroclus is killed by the Trojan prince Hector, Achilles transforms from a brooding soldier into a terrifying force of nature.
Some post-Homeric sources claim that to keep Achilles safe from the war, Thetis (or in some versions, Peleus) hid Achilles dressed as a girl at the court of Lycomedes, king of Skyros. There, a properly disguised, Achilles lived among King Lycomedes’ daughter. With Lycomedes’ daughter, Deidamia, (Achilles started a relationship with her.) Achilles fathered 2 sons (Neoptolemus & Oneiros) there.
According to this story, Odysseus learned from the prophet Calchas that the Achaeans would be unable to capture Troy without Achilles’ help. Odysseus went to Skyros in disguise as a peddler selling women’s clothes & jewellery & put a shield & spear amongst his wares. When Achilles immediately picked up the spear, Odysseus saw through the disguise. Odysseus talked Achilles into joining him for the Greek campaign.
According to the Iliad, Achilles arrived at Troy with 50 ships. Each ship carried 50 Myrmidons. Achilles appointed 5 leaders: Menesthius, Eudorius, Peisander, Phoenix, & Alcimedon. Each leader commanded 500 Myrmidons.
When the Greeks left for the Trojan War, they accidentally stopped in Mysia. Mysia was ruled by King Telephus. In a battle, Achilles gave Telephus a wound that wouldn’t heal. King Telephus talks to an Oracle, who said that “he that wounded shall heal.” Guided by the Oracle, he arrived at Argo, where Achilles healed him in order that he might become their guide for the voyage to Troy.
According to Cypria, when the Achaeans wanted to return home, they were stopped by Achilles (who afterwards attacked the cattle of Aeneas), sacked neighboring cities (like Pedasus & Lyrnessus, where the Greeks capture the queen Briseis) & unalived Tenes (a son of Apollo), as well as King Priam’s son Troilus in the sanctuary of Apollo Thymbraios.
At the end of the Iliad, King Priam of Troy snuck into Achilles’ tent to beg Achilles from the return of his son Hector’s body. Instead of unaliving, or turning him away, Achilles openly weeps with King Priam. They share a meal & recognize their shared suffering.
At this moment, the “Breaker of men” finally acknowledges the humanity of his enemy. King Priam says his famous line to Achilles during this interaction: “I have endured what no one on earth has ever done – I have kissed the land of the name who killed my son.”
The poem ends with a description of Hector’s funeral, with the doom of Troy & Achilles himself still to come.
In Book 22 of the Iliad, Hector predicts with his last breath that both Paris & Apollo will unalive him at the Scaean Gates leading to Troy, with an arrow to the heel. In Book 23, the sad spirit of dead Patroclus visits Achilles as he just drifts off to sleep. The ghostly Patroclus asks that his bones be placed in his golden vase, along with Achilles’ bones, as a present of his mom.
Achilles’ armor was the object of a feud between Odysseus & Ajax the Great. They competed for it by giving speeches on why they deserved the armor, to their Trojan prisoners (who decided that Odyssesu got the armor). Ajax didn’t particularly care for that decision. So he cursed Odysseus.
Athena didn’t like Ajax’s curse. She said, “I got something for ya, boy.” The goddess made Ajax temporarily upset/mad with grief & anguish that he began killing sheep, thinking they were his friends. After a while, Athena lifted the madness.
Ajax realized what he’d done, he was so ashamed that he self-deleted. Odysseus eventually gave the armor to Achilles’ son, Neoptolemus.
The armor was made by Hephaestus. The Shield of Achilles was made by Hephaestus. Achilles’ legendary spear was given to him and participated in the Trojan War. It was called the Pelian Spear, which no other man could wield.
One-Time Monthly YearlyMake a one-time donation
Make a monthly donation
Make a yearly donation
Choose an amount
$1.00 $5.00 $10.00 $1.00 $5.00 $10.00 $5.00 $10.00 $15.00Or enter a custom amount
$Your contribution is appreciated.
Your contribution is appreciated.
Your contribution is appreciated.
DonateDonate monthlyDonate yearly #1stCenturyCE #Achaeans #Achilleid #Achilles #Achilleus #Aeneas #AjaxTheGreat #Akhilleus #Alcimedon #Ambrosia #Apollo #ApolloThymbraios #Argo #Argonaut #Argonautica #Asteropaios #Athena #Calchas #Centaur #Chiron #Deidamia #Eudorius #GreekMythology #Hephaestus #Hera #Homer #Iliad #KingPeleus #KingPriam #KingTelephus #Ligyron #Lycomedes #Lyrnessus #Menesthius #MountPelion #Myrmidons #Mysia #Neoptolemus #Nereid #Odysseus #Oneiros #Paeonian #Paris #Patroclus #Peisander #Pelagon #PelianSpear #Phoenix #Phthia #Poseidon #PrinceHector #Prometheus #Prophecy #QueenBriseis #RiverScamander #RiverStyx #ScaeanGates #ShieldOfAchilles #Skyros #Statius #Tenes #Themis #Thessalian #Thetis #Troilus #TrojanWar #Troy #Zeus
Homer: Ilias (um 700 v.Chr.)
https://fed.brid.gy/r/https://liberalkonservativlesen.de/homer-ilias-um-700-v-chr/
Alexander de Grote in Gaza
Achilleus onteert het lijk van Hektor (Nationaal Museum, Beiroet)Oorlog in Gaza – ik kan me voorstellen dat de lezer die toevallig vandaag op deze blog belandt, vermoedt dat het over recente gebeurtenissen gaat. Maar ik schrijf over de Oudheid, en dit is een aflevering uit een reeks over Alexander de Grote, die we in het vorige blogje hebben achtergelaten bij Tyrus. Hij had de Fenicische havenstad na een maandenlange belegering ingenomen en de verdedigers op het strand gekruisigd.
Toen hij ook de Tyrische vrouwen en kinderen, voor zover die niet naar Karthago hadden kunnen ontkomen, als slaven had verkocht, liet hij in Tyrus een garnizoen van gewonde Macedoniërs achter, die de puinhopen maar moesten zien te veranderen in een bewoonbare stad. Vervolgens trok Alexander verder naar het zuiden.
Strategisch overwegingen
Hij zal tevreden zijn geweest. Nu de Fenicische havens in Macedonische handen waren, konden de Perzen de Fenicische schepen niet meer gebruiken om naar de Egeïsche wateren te varen. Macedonië was nu onbetwist heer en meester van de halve Middellandse Zee en Alexander kon met recht claimen dat hij het officiële, opzettelijk vaag geformuleerde, oorlogsdoel had bereikt: het straffen van de Perzen voor hun inval in Europa.
Het was echter niet mogelijk de oorlog te beëindigen. Daarvoor waren in de eerste plaats militaire redenen. Zolang er geen verdedigbare oostgrens was, kon er geen sprake zijn van een vredesverdrag met de Perzen. De Perzische koning Darius III Codomannus deed echter zijn best om de Macedoniërs tegemoet te komen. Hij stuurde Alexander een brief waarin hij hem een territoriaal compromis voorstelde: voortaan zou de rivier de Halys (in Midden-Turkije) de grens zijn tussen Macedonië en Perzië. Voor Alexander was dit aanbod ontoereikend –hij was immers al in Fenicië.
Dat Darius onderhandelingen aanknoopte, suggereert dat zijn positie na de slag bij Issos was verzwakt. Alexander begreep dat een oostelijke expeditie wel even kon wachten en dat hij eerst een bezoek aan Egypte kon brengen.
Naar Egypte
Een urgente militaire reden was er niet, hooguit een zijdelingse. De Atheners stelden vanouds belang in het door de Egyptenaren geproduceerde graan, zodat het bezetten van het Nijldal een middel was om de Grieken het mes op de keel te zetten. Daar was ook een aanleiding voor, want Sparta was aan het mobiliseren tegen de Macedoniërs. Het kon geen kwaad de Griekse graantoevoer te kunnen afsnijden. Bovendien viel in Egypte buit te halen, en daarna konden de Macedoniërs altijd nog de Eufraat oversteken om af te rekenen met de al eens verslagen Darius.
Laten we een ander motief voor een bezoek aan Egypte niet onderschatten: toerisme. Het land sprak al eeuwen tot de Griekse verbeelding en er was gelegenheid voor vakantie. Na Issos en Tyrus had men die ook wel verdiend.
En dus ging Alexander in de late zomer van 332 v.Chr. vanuit Syrië op weg naar Egypte. Aan de kust van het huidige Israël is in augustus weinig water beschikbaar – de wadi’s staan droog – en daarom bleef een deel van de Macedonische soldaten achter in Syrië, waar ze het betrekkelijk rustig aan konden doen. De opmars van Alexanders leger verliep probleemloos, want aan de kust lagen geen steden die weerstand konden bieden. In het binnenland had de belangrijke stad Samaria al steun toegezegd, zodat er geen flankaanvallen vielen te duchten. Het zuidelijker gelegen tempelstaatje Jeruzalem had zich weliswaar niet onderworpen, maar stelde militair weinig voor. Elf dagen na hun vertrek uit Tyrus bereikten de Macedoniërs Gaza, waar het Perzische garnizoen weigerde te capituleren.
Gaza
Alexander had geen keus: hij moest de stad veroveren. Niet alleen blokkeerde ze de weg naar Egypte, maar ze vormde ook het eindpunt van twee wegen. De ene kwam vanuit Mesopotamië door de woestijn en hoewel ze niet begaanbaar was voor grote legers, konden de Perzen haar gebruiken voor een onverwachte aanval. De ander was de wierookroute, en wie zou de lucratieve wierookhandel niet willen beheersen? Bovendien had Gaza de reputatie dat het onneembaar was en juist dat prikkelde Alexander: zijn tegenstanders zouden geïmponeerd zijn als hij de stad met succes belegerde. Maar hij zou prestigeverlies lijden als hij de stad niet kon innemen.
Het beleg had een ander karakter dan de operaties bij Halikarnassos en Tyrus, waar we het al over hebben gehad. Daar was het mogelijk geweest belegeringsmachines in te zetten. Gaza lag echter op de rand van de woestijn en de zanderige bodem maakte het moeilijk belegeringstorens en schildpadden naar voren te rijden. Een tweede probleem was de watervoorziening. De dichtstbijzijnde wadi stond in september droog en de capaciteit van de schaarse bronnen in de omgeving was niet al te groot. Het water moest dus worden geïmporteerd en we mogen aannemen dat de Macedoniërs hiervoor de Fenicische schepen benutten.
Onze bronnen Arrianus en Curtius Rufus geven uiteenlopende beschrijvingen van de belegering van Gaza. Allebei noemen ze een eerste, mislukte bestorming, waarbij Alexander aan de schouder een schotwond opliep. Eerstgenoemde auteur vertelt dat de Macedoniërs daarna een belegeringsdam bouwden met een geplaveid oppervlak, om te verhinderen dat de wielen van de belegeringsmachines vast zouden komen zitten. Curtius Rufus meldt echter dat de aanleg van de dam diende om het Perzische garnizoen niet te laten merken dat de Macedoniërs feitelijk een tunnel groeven om de muren te ondermijnen. Na twee maanden viel de stad.
Marteling
Curtius Rufus weet meer over de laatste bestorming, namelijk dat zowel Alexander als de garnizoenscommandant, een zekere Batis, gewond raakten. De Macedoniër koelde zijn woede op zijn tegenstander. Hij hield Batis voor dat die alle martelingen zou ondergaan die voor een gevangene konden worden verzonnen. De verslagen garnizoenscommandant gaf geen krimp, waarop Alexander Batis’ enkels met riemen vastbond aan zijn strijdwagen, en de ongelukkige krijgsgevangene rond de stad sleepte. Zo had in legendarische tijden, tijdens de Trojaanse Oorlog, Alexanders voorvader Achilleus het stoffelijk overschot van Hektor onteerd – maar Alexander gebruikte de methode om iemand te doden.
Arrianus vermeldt niets van dit alles. Dat kan betekenen hij iets heeft weggeretoucheerd wat wel heeft plaatsgevonden, maar andersom kan het zijn dat Curtius een te zwart portret schetst van Alexander. Er is geen manier om een keuze te maken. Zolang er geen nieuwe bronnen bijkomen kunnen we alleen constateren dat het lastig is de waarheid te achterhalen.
[Meer stukken over Alexander de Grote hier.]
#Achilleus #AlexanderDeGrote #Arrianus #DariusIIICodomannus #Fenicië #Gaza #Hektor #Israël #QuintusCurtiusRufus #TrojaanseOorlog #Tyrus #Wierookroute
aparatorul
Spirituality & Religious Studies
Liberal Konservativ Lesen
Jona Lendering